Print
Hits: 2281

Dag 2 - De eerste dag training

Het wordt uiteraard zeer moeilijk om niet in herhaling te vallen. Het is inderdaad wel elk jaar hetzelfde liedje.

Opstaan - eten - trainen - eten - siësta - trainen - eten - vrije tijd - slapen - opnieuw

En toch ... elk jaar zijn er weer die het stramien vergeten zijn. De begeleiding brengt ze echter snel op het goede pad. Het vraagt bij de ene wat meer energie en dwang dan bij de andere. Dat is dan training voor ons natuurlijk. 

Zoals elk jaar is er ook inspectie van de kamers. Daar kom je toch wat tegen. Kamer 128 was plots een schoenenwinkel. En opgelet, men was nog bezig met alles in de vitrine te zetten. Nummer 2 en 3 van de kamer had nog niets uitgepakt. De lieslaarzen zaten ook nog in de doos denken we.

Van het eten kunnen we dit jaar zeker ook niet klagen. Van 's morgens vroeg is er alles. Maar dan ook alles. Spek en eieren, bonen in tomatensaus, brood, beleg, fruit, noem maar op. Voor elk wat wils dus en ja, ook dat vraagt enige regelgeving van de begeleiding. Er zijn er die in heel dit aanbod eten toch kiezen voor brood met brood, met chips en frieten. Weeral werk voor ons om ze de juiste 'trage' suikers te doen kiezen met een goede verhouding tussen veel groenten en vlees, fruit en te lekkere desserts.

's Avonds na het avondeten mochten ze genieten van een of andere onbeduidende voetbalwedstrijd op het grote scherm; Ergens een zuidelijk land tegen walvissen. Althans de Schotten in het hotel hadden het toch over Whales... 

Uw nederige notitienemer snapt niets van de voetbalhype en het bleek niet zo interessant want net na half time zat er niemand meer te kijken. Ze stonden aan de pool-tafel vals te spelen, aan de ping-pong met sloefen te werken en een paar enthousiastelingen stonden aan de ondertussen al fameuse "mini-club" mee te doen met de allerkleinsten van het hotel. U vindt de nodige bewijzen hier bij dit schrijven in foto-vorm.

Hasta Luego