Print
Hits: 3077

Dag 8 en 9

Gisteren was het een gewone training voor jong en wat jonger. Powertraining bij de B-ploeg.

 

De avond werd afgesloten met een bezoek aan het strand alwaar een klein groepje ging volleyballen, een grote groep ging voetballen. Een paar zonderlingen gingen op het strandterras zitten om een groooote cocktail van fruit te drinken en wat uit te rusten.

Zo gaan sporten en zich uitleven op het strand is leuk en gaat snel. Het geheel afsluiten en iedereen naar het hotel krijgen is andere koek. Daarenboven waren ze allemaal heel bezweet en hingen ze vol zand en stof. Douchen stond dus op het programma en daarna in bed voor een verdiende nachtrust want de dag nadien is het de hele dag rondkuieren in Barcelona centrum.

...

Ontwaak gij mooie slaapster de koekoek roept u op. Koekoek - koekoek. Daarmee stormt Wim af en toe de kamers binnen om iedereen te wekken. Groot was dan ook zijn verbazing toen in de kamer van SV en EB het licht in de badkamer al aan was. En hij was ook nieuwsgiering naar het verhaal erachter. Bleek dat SV in het midden van de nacht naar het toilet moest, maar met al de kracht die ze in zich had de deur niet openkreeg. Ze dacht dus - onterecht bleek achteraf - dat een of andere gek zich in de badkamer verschanst had. Dus riep SV met een klein hartje EB ter hulp. EB was moedig maar ging toch ook met de vrees op het hart proberen de badkamerdeur te openen. Het lukte haar wonderwel en ze konden concluderen dat de badkamer helemaal leeg was. Maar waar zat die gek dan? Onder het bed? Niets te vinden. In de kast? Niets te vinden. Het zekere voor het onzekere nemende lieten ze het licht in de badkamer dan maar aan. Maar bon, eind goed al goed. 

Na het ochtendeten om 9.00u de bus op naar Barcelona. Rond 10.00u aangekomen in de buurt van de Sagrada Familia waar we een rondliepen en de mooie en ingewikkelde sculpturen van het gebouw konden bewonderen. Na een klein uurtje naar de bus richting Park Guell. 

Maar daar hadden we minder geluk. We wouden het monumentgedeelte bezoeken maar sinds kort zijn er speciale regels die zeggen dat er maar 400 personen per half uur binnen mogen. Het is dus niet eenvoudig. De groepsaanmelding via internet lukte niet (het slechte internet) en iedereen apart registreren gaf geen zekerheid dat we allemaal gelijktijdig zouden binnen kunnen. Het eerst volgende open tijdslot toen we ter plaatse waren was 18.00u. Veel te laat dus. We besloten dan maar Mont Juïc te bezoeken. Een heuvel ten oosten van Barcelona waar in 1992 de Olympische Spelen plaatsvonden. We hebben er wat rondgereden, het stadion bezocht, een mooi uitzicht op de stad op de gevoelige plaat vastgelegd en er ons lunchpakket verorberd. 

Na de middag voerde de buschauffeur (we hadden die heel de dag ter beschikking) ons naar het standbeeld van Christofer Colón, of voor ons Columbus, aan het begin van La Rambla. Daar gaven we iedereen strikte richtlijnen mee om de rest van de dag door te komen. Opgelet voor pickpockets, geen king- of andere burgers, om 17.30u aan Plaça Catalunya om dan samen een ijsje te gaan halen. Dat laatste gaven we gewoon voor de zekerheid zodat iedereen op tijd aanwezig zou zijn, wat ook gebeurde.

Nadat iedereen zijn moeilijke keuze voor het roomijs had gemaakt konden we terug naar de plaats van afspraak - het hard rockcafé - om op de bus te wachten. Iedereen was moe, voldaan, en stak in nieuwe kleren. De bus op en naar het hotel om net op tijd voor het eten toe te komen. 

Tijdens de rit gaven de jongens op de achterste rij nog een zangstonde zodat iedereen kon wakker blijven (de poging was er maar de toonvastheid niet echt).

Avondeten - wat rusting bezighouden beneden in het hotel - en slapengaan om de dag af te sluiten. Het moet niet altijd feest zijn.

Hasta mañana.