SWIMMING CLUB

STROMBEEK GRIMBERGEN

Abbeloos_Socquet
Fraikin
HugosFoodservice

Dag 14 - de laatste volledige dag voor het vertrek. De voormiddag brengt wat er al een 12-tal keer op het programma heeft gestaan. 

 

Voor de namiddag van hetzelfde laken een broek voor de A-zwemmers. Maar Luc geeft zijn groep wat rust. Rust is natuurlijk niet altijd echte rust. Na de siësta komen we, beneden in de hal van het hotel, samen voor een korte wandeling naar enkele ruïnes van het oude Spanje. De wandeling is kort maar krachtig. Een uurtje onderweg ongeveer. Het brengt ons steile hellingen, twee mooie kapotte torentjes,een koeler briesje, zicht op enkele nudistenstranden, ... Kortom stof genoeg om over te discuteren, en te zeveren. 

Na de wandeling was het de bedoeling om nog wat op het strand te gaan liggen wat we dan ook gaan doen. Liggen is er maar bij voor enkele. Sommige gaan in het water ravotten, andere gaan voetballen/volleyballen. Enkele moedigen van de groep wanen zich terug in de middeleeuwen en proberen het plaatselijke luchtkasteel te bestormen. De kostprijs voor een vrije bestorming is normaal 10 EUR wat licht overdreven is. Daarom proberen ze ongezien via de enorme slotgracht errond toch binnen te komen. Maar de moed zakt hen wel in de schoenen wanneer ze zien dat een poging van enkele andere snoodaards snel in de kiem gesmoord wordt. Met een sterk fluitsignaal worden ze terecht gewezen en onze zwemmers kiezen dan maar het zekere voor het onzekere en keren zonder buit terug. 

Rond de 6-en plots telefoon. Tim! Hij verwittigt ons van het al late uur en dat alle valiezen nog moeten gemaakt worden. Na het eten is er namelijk geen tijd meer omdat we, om de stage af te sluiten, toch nog graag samen iets willen doen. Iedereen dus terug naar het hotel en aan de slag met kleren en schoenen om ze terug in de koffer te krijgen. 

De avond brengt ontspanning en we gaan met de groep naar het strandterras waar we genieten van een lekkere cocktail van fruit en fruit en fruit, en ook wat ijs. 

Na een uurtje waarin voor sommigen de cocktail geen lang leven beschoren was (ze moesten voetballen weet je wel), keerden we terug naar het hotel. Aldaar mochten ze nog genieten van de show van de avond, een illusionist. En hij kon het. Ringen in en uit elkaar, vrouwen die zweven, vrouwen die doorboord worden en levend blijven, vrouwen die verdwijnen en terugkeren. Well done, en iedereen stond er met gapende mond naar te kijken. 

Maar ja, het bedje roept en na de show moet iedereen naar bed. We zijn ondertussen dan ook bijna een uur later dan het normale uur van slapengaan. 

Tot morgen in Zaventem. Als alles is hoe het moet landen we om 23.30u

 

Adios.